1. اندر باب دوستی و رابطه

هر رابطه‌ای ـ چه نسبتی در آن باشد مانند برادر و خواهر و چه نسبتی در آن نباشد،‌ مانند دوستی ـ زمانی قابل احترام و ادامه است که حداقل یکی از دو شرط ذیل را داشته باشد: 1. براساس احترام باشد؛ 2. از سنخ علاقه و دوست داشتن باشد.

2. نقض غرض

غرض از ایجاد و داشتن رابطه کشف و دست‌یابی به دنیایی ایمن‌تر و عاشقانه‌تر است.

هر کس و هر چیزی تا زمانی شایسته «چیزی بودن» در دنیای افراد است که نقض غرض خویش نباشد.

 

4. دوست!

کاندر بر وی گریه انباشته را نتوانی سر داد

چه توان گفتش؟

بیگانه‌ست!

و سرایی

که به چشم انداز پنجره‌اش نیست درختی که بر او مرغی

به فغان تو دهد پاسخ،

زندان است!