صادق لاریجانی طبق سنت این روز‌ها بازهم در اخبار حاضر شد و در مورد اختلاس 3000 میلیارد تومانی حرف زد. نکته قابل تحسین در سخنانی که ایشان ایراد کردند، گوش‌زد کردن این نکته بود که رسانه‌ها و دیگران پیش از برگذاری دادگاه و اعلام رای نهایی از هرگونه پیش‌داوری دوری کنند. ایشان تا آنجا بر این نکته پافشاری کردند که حتی خواستند کسی از رقم اختلاس (3000 میلیارد تومان) حرفی نزند و افزودند که خودشان نمی‌توانند درباره میزان تخلف سخنی به میان آورند، مگر بعد از اتمام مراحل قانونی.

چقدر خوب است که رییس دستگاه قضا اینقدر مراقبه دارند که حقی ناحق نشود. اما بعد از خبری قدری دلم گرفت. دلم گرفت وقتی یاد صحبت‌های ایشان در مورد سران فتنه افتادم! دلم گرفت وقتی یادم آمد در دستگاهی که ایشان مسولیت آن را برعهده دارند با متهمان پیش از فرا رسیدن دادگاه‌شان در حبس (گاهی انفرادی) به سر می‌برند! دلم گرفت وقتی یادم آمد افرادی نزدیک به دو سال است که در زندان هستند، و تنها منتظر برگذاری دادگاه‌شان هستند! دلم گرفت وقتی یادم آمد میرحسین موسوی و دیگران پیش از برگذاری دادگاه و صدور حکم در بند هستند! دلم گرفت وقتی یادم آمد محسن روح الامینی پیش از حکم نهایی دادگاه در کهریزک بود! دلم گرفت از این همه تزویر...   

 پ ن:  دائم بحث فساد می‌شود و مچ‌گیری می شود، من اعتقاد دارم آنچه که فساد نامیده می‌شود مجموعه سیاست‌هایی است که ما امروز در نظام اقتصادی داریم... برخورد با فاسد آخرین حلقه از مجموعه حلقه های یک زنجیره بلند است که باید انجام بگیرد و قبل از آن مسیرهایی را که به فساد می‌تواند بیانجامد را باید از بین ببریم.

بخشی از سخنان پایانی میر حسین موسوی در مناظره انتخاباتی با مهدی کروبی / خرداد 
1388