بی شک آن درختی که آدم هوس کرد که از آن بخورد،‌ درخت جاودانگی بود؛ نه درخت دانش!

 

پ‌ن: مدار زندگی و جهان براساس توجه دیگری می‌گردد. انسان معلق در هوای ابن‌سینا حتی بودن هم برایش دیگر مهم نیست.